2007 yılındaki ‘kişiler katından çekiliş’ yazısından itibaren günlükte, kişiler ve kişilikler üstü bir içeriğe geçilmiştir. Tıpkı ‘bizim kitabımız’ deyişindeki gibi, okuyucu aileden gelen mektuplar, A’nın B’nin satırları olmak yerine, aidiyetsiz, kişiliklerden bağımsız mektuplar olarak yer almaya başladı. İsimsizlik, kişiliklerin geriplana iterken, fikirlerin daha önplana çıkması sonucunu getirdi. Egoların, benliklerin meskeni olan kişiler katından çekilmek ve bir alt ya da bir üst diyemeyeceğimiz, bir derin kat olan öz varlığına geçişte bu yaklaşımın katkısı büyüktü.

Kişiler Katından Çekilme yazısına buradan erişebilirsiniz.